FHU Martin Numizmatyka - Monety i banknoty kolekcjonerskie z Polski i zza granicy

Po długich i starannych obradach przez komisję, która została utworzona do wprowadzenia własnej waluty na wyspach Kajmany, uzgodniono, że własna waluta była by dodatkowym atrybutem wysp w sferze ekonomicznej jak i politycznej.Mając na uwadze gwałtowny rozwój ekonomiczny wysp, to postanowienie zostało zaakceptowane przez Królową oraz rząd Wielkiej Brytanii.

Nie było również sprzeciwu ze strony banku Jamajki (Bank fo Jamaica), którego rady były bardzo cenne w cały procesie wdrażania nowe waluty.Formalna zgoda rządu Wielkiej Brytanii dla emisji nowej niezależnej waluty, została wydana we wrześniu 1970 roku. Wdrożeniem odpowiedniej podstawy prawnej zostałą obciążona Komisja Waluty (Currency Committee).

Nowe prawo o środkach płatniczych stworzyła podwaliny do stworzenia w 1971 r. Rady Waluty Wysp Kajmanów (Cayman Islands Currency Board). Rada ta powstała, by sprawnie przeprowadzić proces fizycznej emiji nowej waluty, jak również była odpowiedzialna za wymianę starej waluty.
To samo prawo z 1971 roku pozwoliło na przedłużenie działalności Rada Waluty Wysp Kajmanów oraz rozszerzenia jej funkcji do gospodarowania polityką inwestycyjną, włączając w to zarządzanie kapitałem wysp, oraz ostatecznie do stworzenia możliwości działania lokalnych banków komercyjnych.

1 maja 1972 roku Rada Waluty Wysp Kajmanów rozpoczęła wymianę starej waluty na nową. Do końca czerwca 1972 roku wymieniono 710,895 dolarów jamajskich. Metoda wymiany była bardzo prosta: wszystkie dolary jamajskie trzymane i oddawane do banków były partiami wykupowane nową walutę, która była pozyskiwana za jamajskie dolary z banku Barclays Bank International Limited - jako, że ten bank został wyznaczony przez Radę Waluty Wysp Kajmanów jako czynnik wymieniający waluty.

W połowie 1972 roku Rząd Kajmanów podpisał umowę z World Coin Corporation na emisję różnych zestawów bitych stemplem lustrzanym. Do listopada 1972 roku wyemitowano dwie serie monet. Pierwszym zestawem był zestaw ośmiu monet obiegowych wybitych stemplem lustrzanym, drugi zestaw wydany był z okazji srebrnej rocznicy małżeństwa Królowej Elżbiety II. Emisję monet kolekcjonerskich prowadzi się również w czasach współczesnych.

Znakiem sukcesu końca 1972 roku była wymina 1,091,975 dolarów jamajskich na nową walutę.

1 kwietnia 1974 roku ustawa walutowa (Currency Law) została zastąpiona nową ustawą walutową. Nowa ustawa pozwoliła Radzie WWK ustalić stały przelicznik nowej waluty do dolara amerykańskiego, który oowiązuje do dziś, tj. 1 USD = 1.2270 KYD. Następna zmiana ustawy walutowej nastapiła w 1983 roku, kiedy to ustawa z 1974 roku została uchylona, a na jej miejsce wprowadzono nową ustawę walutową (Currency Law Revised).

Komisja Walutowa, która była odpowiedzialna za podstawę prawną dla nowej waluty, postanowiła, iż na wyspach będzie obowiązywać system dziesiątkowy, wprowadzono do obiegu banknoty 1 , 5, 10 , 25 KYD i cztery obiegowe monety z nominałami 1 , 5 , 10 , 25 centów. W 1981 roku Rada wprowadziła banknoty o niminałach 40 i 100 dolarów. W 1985 r. wprowadzono banknot o nominale 50$. Prawo do wydruku banknotów jak i do wybicia monet zostało przekazane odpowiednia dla Thomas De La Rou co ltd oraz dla British Royal Mint.

1 stycznia 1997 roku powołano Władze Walutowe Wysp Kajmanów (Cayman Islands Currency Authority) , jako ciało wykonawcze prawa walutowego. Dzisaj ciało to jest organizacją odpowiedzialną za nowe emisje oraz ze wymianę zniszczonej waluty wysp Kajmanów.

przełożył : Marcin Przewoźnik
zdjęcia : Marcin Przewoźnik
źródło : Cayman Islands Monetary Authority